Özet

Bedenin, soma’dan metapsikolojik olarak ayrılması birçok kavramsal meselenin açıklığa kavuşmasını sağlar. Beden; dışa dönük, görünür tarafta, bilinçle donatılmış, benliğe (ego) benzetilebilecek bir yüzeydir. Öte yandan somatik olan ise derinlikte, içte, görünmez, bilinçdışı ve altbenlik (id) tarafında yer alır. Beden, soma ile ruhsallık arasında bir ara oluşumdur. Nitekim altbenliğin boşalım eğiliminin eylem için dışa, somatizasyon için içe yönelmesi sorusuna yakından bakıldığında; bedeni, yani duyusal-motor işlevleri, somatik unsurların ruhsal olana doğru işlenmesinde ara oluşumlar olarak düşünemez miyiz? Böylece soma, boşalımları içe alarak dürtülerin iletişimsel işlevini ve dolayısıyla nesneyle bağlantısını kaybetmesine, böylelikle eksik bir dürtünün oluşmasına yol açar. Oysa beden, duyusal-motor işlevler aracılığıyla boşalımları dışa yönlendirdiğinde, dürtülerin iletişimsel boyutunu ve nesneyle bağlantısını korur; nesnenin yanıtıyla birlikte karşılıklı bir zenginleşme mümkün hale gelir. Bu boyut, dürtülerin tamamlanması yönünde ilerler.

Anahtar kelimeler: beden, soma, dürtü, önbilinç, duyusal-motor işlevler

Özet 

Bu makale, Sándor Ferenczi’nin “İstenmeyen Çocuk ve Ölüm Dürtüsü” başlıklı öncü eserini ele almaktadır. Çalışma bu eserin, erken dönem travma bağlamında, günümüz psikanalitik psikosomatik düşüncesi ve klinik uygulamalarındaki taşıdığı önemi teorik-analitik bir yaklaşım kullanarak yeniden değerlendirir. Bu değerlendirmede, özellikle Pierre Marty ve Claude Smadja’nın katkılarıyla geliştirilmiş olan Paris Psikosomatik Okulu’nun kavramsal çerçeveleriyle çarpıcı paralellikler kurulmuştur. Ferenczi’nin düşüncesindeki İstenmeyen Çocuk olgusu psikanalitik psikosomatik boyutlarının daha derinlemesine anlaşılmasına özgü katkı sağlamakta, klinik uygulama içinde olası tedavisine yönelik önemli yansımalar da taşımaktadır. Böylelikle makale, Ferenczi’nin fikirlerinin yalnızca kendi dönemindeki klinik bakış açılarını değil, aynı zamanda psikanalitik psikosomatiğin evrimini de nasıl etkilediğini göstererek psikanalitik psikosomatik teorinin gelişimini aydınlatan önemli entelektüel tartışmalar sunmayı amaçlamaktadır.

Anahtar kelimeler: istenmeyen çocuk, annesel işlev, ölüm dürtüsü, işlemsel yaşam, temel depresyon

Özet

Psikosomatik hastalıklar geliştiren ergenlerin, bu süreçte diğer ergenlerden daha kırılgan olan yapıları çok erken dönem infansa dair travmaları ile bağlantılıdır. Bu nedenle ergenliğin öznelleşme süreci yeterince iyi çalışan uyarım kalkanı eksikliğinden dolayı sekteye uğrar. Bu çalışmada psikosomatik hastalığı olan ergenlerin uyarım kalkanlarının işleyişi irdelenerek annesel ve babasal etkenler ruhsal biseksüellik bağlamında ele alınacak, klinik örneklerle uyarım kalkanının nasıl işlediği açıklanacaktır.

Anahtar kelimeler: ergen, psikosomatik, uyarım kalkanı, babasal işlev, ruhsal biseksüalite

Özet

Bu çalışmada, İstanbul (Çapa) Tıp Fakültesi Hastanesi ortopedi servisinde yatmakta olan, trafik kazası sonrası sol bacağı ampute edilen 37 yaşındaki bir kadın hastaya Rorschach ve Tematik Algı Testleri uygulanmış; yanıtlar annelik, bağlanma, ayrışma ve bireyselleşme tasarımları ekseninde değerlendirilmiştir. Yaşamının çok erken bir döneminde annesi tarafından terk edilen ve babasını kaybeden hasta, çocuk yaşta yurt dışına göç etmek zorunda kalmış ve anne olduktan sonra geçirdiği trafik kazası nedeniyle henüz işlenemeyen ruhsal travmaların üzerine hayati risk barındıran bir fiziksel travma eklenmiş, kaza sonrası geçmeyen kronik osteomiyelit (kemik enfeksiyonu) yüzünden sol bacağından çok sayıda operasyon geçirmiş ve sonunda bacağı kesilerek alınmıştır. Yapılan değerlendirmede, hastanın erken dönem travmatik yaşantılarının bedensel bir kayıpla birleşerek narsisistik problematiği belirginleştirdiği, düşlem kapasitesinin yetersiz olduğu, nesne kaybı dolayısıyla hastanın koruyucu ve kapsayıcı bir anne imgesine tutunmaya çalıştığı, ancak bu imgeyi bütünlüklü ve libidinal bir tasarıma bağlayamadığı ve ayrılığı tolere etmekte zorlandığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler: travma, yas, psikosomatik, amputasyon, projektif testler

Michel Fain / Çeviren: Kübra Koç

Özet

Yüksek tansiyon, farklı disiplinlerden gelen birçok patolojik tablonun belirtisi olabilir; deneysel olarak refleks, böbrek ve merkezi olmak üzere üç ana mekanizma ile yeniden üretilebilir. Birincil neden geç fark edilirse, hipertansiyon genellikle “geri dönüşsüz” hâle gelir ve bu durumda merkezi kökenli olarak kabul edilir. Klinikte hipertansiyonun ortaya çıkışı net olarak açıklanamamıştır; aynı şekilde etiyolojisi de tanımlanmamıştır ve bu durumda “esansiyel hipertansiyon” olarak adlandırılır. Bu soruna psikosomatik yaklaşım, klinik çerçevenin genişletilmesine olanak sağlamış ve çatışmaların gerçek bir kısa devresinin varlığını ortaya koymuştur. Bu devre, birbirini sürekli olarak şiddetlendiren çatışmalardan oluşmaktadır. Bu kişilerde kan basıncında artış dışında bunları ifade etme yeteneğinin neredeyse tamamen kaybolduğu görülür. Ne yazık ki bu yetersizlik psikoterapi de dâhil tüm tedavilerin başarısız olmasına yansımaktadır.